Loreva
Loreva

Utwór 4 z 11

IV

O niezgłębiona duszy toni, 
Ty w ciasnej piersi mórz ogromie! 
Na burzę wichr już głucho dzwoni, 
Już gwiazd iskrzących gasi płomię1. 
Już ci palcami strasznej dłoni 
Demon nawałnic sięgnął do dna — 
O zachmurzona duszy toni, 
Przed chwilą jeszcze tak pogodna! 
Zrywasz się, jęczysz, szukasz broni, 
Wał2 bijesz wałem śród tej męki, 
Łkasz żądzą ciszy — cóż ci po niej? 
W pieśń się zmieniają twoje jęki! 
I pieśń ta huczy, pieśń ta dzwoni, 
W rytmicznych falach okrąg nurza: 
I przestwór słucha tej symfonii, 
Którą–ć wyrwała z głębin burza. 
Z dziwu wichr staje w chmur pogoni, 
Tylko melodią razem dyszy: 
O nawałnicą śpiewna toni, 
Czemu tak bardzo żądasz ciszy?! 
  1. płomię — płomień. [przypis edytorski] ↩
  2. wał — fala. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jan Kasprowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

IV (O niezgłębiona duszy toni...) · Okładka na podstawie: Robert | www.robertvandijk.com@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

IV (O niezgłębiona duszy toni...) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/w-ciemnosci-schodzi-moja-dusza-iv-o-niezglebiona-duszy-toni/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis