Źródło i licencja tłumaczenia
X
1.
Ku twoim pieśniom, które wiew wiosenny
W bezmierny przestwór na swych puchach niesie,
Ulata duch mój, sam w melodie plenny1.
Trosk jej i cierpień, o szumiący lesie,
W akordy hymnów pierwotnych brzemienny,
Jak więzień z kajdan, tak ma dusza rwie się.
O rozśpiewany, o szumiący lesie,
W fali twych tonów rozpłynięcie bytu;
Tego, co duszy wybawieniem zwie się,
Chowają w sobie dziedziny błękitu...
- plenny — wydający plon. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja
Domena publiczna · Jan Kasprowicz
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
W ciemności schodzi moja dusza · Okładka na podstawie: Catherine Singleton@Flickr, CC BY-SA 2.0
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: CC-BY-SA-2.0
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: cover
W ciemności schodzi moja dusza · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/w-ciemnosci-schodzi-moja-dusza/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.