Loreva
Loreva

Utwór 39 z 52

Pobyt mój taki piskliwy w nieustannym głosie

To, co zasiałam: teraz boli wzeszłe przede mną. To, co pła- 
kałam: coraz więcej pustych krzeseł, moje wysokie do ma- 
my na mleku puste. To, co osiadłam: to zabrane zwierzętom,  
to zabrane roślinom, huczna spiżarnia a wszystkiego mało  
żeby dojść smaku. To, co dorosłam: dziecinnieje, coraz 
innym szczebiotem zbywa. To, co płynęłam, te dźwięki. 
Źródło i licencja

Pokrewne · Krystyna Miłobędzka

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Pokrewne · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/milobedzka-pokrewne/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis