Loreva
Loreva

Utwór 20 z 31

Rzeczy niepokój

Basi 
Nie wiem nic. Jest wokoło ten rzeczy niepokój, 
który rzeki przesyca i morza obłoków, 
który jest sam przez siebie, a ja ponad którym 
jestem jak smutne dziecko przenoszące góry.  
I nie wiesz nic, i możesz ręce jeszcze 
zanurzyć w płynność rzeczy i rzeczy niepokój. 
Bo jest w tym jak w tworzeniu z marmuru drzew żywych 
(które się same ciosają pod ręką) 
coś jak nieuchwycenie w locie złotej grzywy, 
jak opadanie — smutne i jak ziemia — piękne. 
Jak ziemia, bo ta w trwodze najdalszej wywoła 
— i w grobach — jakąś smukłość anielską kościoła. 
Więc idź, chociażbyś wiedział, że zmierzasz do grobu, 
bo nie w tobie jest trwoga, ale ty przez trwogę. 
Bo to nie żądzą wzrasta, ale zapatrzeniem, 
jak wierzby, które rosnąc w wodzie, rosną — cieniem. 
Wtedy ziemia się skurczy, aż za wąska stopom 
będzie chmura — na przekór arkom i potopom.  
Tylko ludzie znad trawy — jak krowy — spojrzenie 
zwrócą w niepokój rzeczy, w to, co zapatrzenie, 
i przez swoją osobność, w to, co gromem śniło, 
powiedzą nierozważnie i osobno: miłość.  
dn. 12. XII. 41 r.  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Krzysztof Kamil Baczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Rzeczy niepokój · Okładka na podstawie: Paul Chiorean, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Rzeczy niepokój · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/baczynski-rzeczy-niepokoj/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis