Rozdział 8 z 12

Pieśń VII

Bodaj ci złe dni2! Nie chcesz mię miłować,
Bych sie czuł3, mógłci bych już podziękować.
Biadaż mnie na cię4, to mnie głowę psujesz;
Inaczej nie wiem, jeno mię czarujesz.

Przypatrując sie twej cudnej postawie5,
Drugi by przysiągł, iżeś mu już prawie6.
Biadaż mnie na cię, to mnie głowę psujesz7;
Inaczej nie wiem, jeno mię czarujesz8.

Nie obiecujesz, ani też odmawiasz,
Jeno mię słowy próznemi zabawiasz.
Biadaż mnie na cię, to mnie głowę psujesz;
Inaczej nie wiem, jeno mię czarujesz.

Wszytko9 sie boisz, ano nie masz kogo,
Nie każdyć kąsa, co to patrza srogo.
Biadaż mnie na cię, to mnie głowę psujesz;
Inaczej nie wiem, jeno mię czarujesz.

Mam z sobą więcej niż dosyć kłopota,
A wszystko mi sie zda, że ciągnę kota10.
Biadaż mnie na cię, to mnie głowę psujesz;
Inaczej nie wiem, jeno mię czarujesz.

Nie karmże mię już tą nadzieją dalej,
Raczej mi powiedz: «Mój miły, nie szalej!»
Biadaż mnie na cię, to mnie głowę psujesz;
Inaczej nie wiem, jeno mię czarujesz.

W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w utworze jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski] ↩
Bodaj ci złe dni (starop.) — Bodaj (pierwotne: „Bóg daj”) ci się źle powodziło! [przypis redakcyjny] ↩
bych sie czuł (starop.) — gdybym miał rozum w głowie. [przypis redakcyjny] ↩
Biadaż mnie na cię (starop.) — biada mi z tobą. [przypis redakcyjny] ↩
cudna postawa (starop.) — dziwne zachowanie się (por. cudaczny: dziwny). [przypis redakcyjny] ↩
iżeś mu już prawie (starop.) — że mu już sprzyjasz. [przypis redakcyjny] ↩
psuć głowę (starop.) — kłopotać, absorbować. [przypis redakcyjny] ↩
Inaczej nie wiem, jeno mię czarujesz (starop.) — tylko tak to mogę pojmować, że mnie oczarowujesz, kokietujesz [przypis redakcyjny] ↩
wszytko (starop.) — tu: wszystkiego. [przypis redakcyjny] ↩
ciągnę kota (starop.) — wystawiam się na pośmiewisko (zob. przyp. do Pieśni świętojańskiej o Sobótce, Panna 3). [przypis redakcyjny] ↩