Loreva
Loreva

Utwór 125 z 165

Wojnickie kukiełki

Wojnickie kukiełki oddawna już słyną; 
Pamiętam, gdym jeszcze był małą dzieciną, 
Wojnickie kukiełki, przysmaczek dla dziatek, 
Na boku esiki, a na środku kwiatek, 
Ten kwiatek był z ciasta zrobiony misternie; 
Ja sam te strucelki lubiłem niezmiernie. 
Raz takich kukiełek dwanaście kupiono. 
I nim je schowano, na stole złożono; 
A Henryś porywa esiki i kwiatki, 
I jakby niewinny, w pokoju siadł matki. 
Już zacząć miał ucztę, zdobyczy dobywa, 
Wtem jakiś głos silny z serca się odzywa: 
„Źleś zrobił, sam wyznaj.” I poszedł do matki, 
I złożył nietknięte esiki i kwiatki.  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Stanisław Jachowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Wojnickie kukiełki · Okładka na podstawie: Puppets on a String, Munich, Jim McDougall@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Wojnickie kukiełki · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wojnickie-kukielki/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis