Loreva
Loreva

Branka

W całej wiosce dymią czuby2 
A w karczmisku ćma3 narodu! 
Każdy pije jak z zawodu 
I smalone plecie duby4. 
Rok poczekasz, bracie, czasem, 
Nim rozhasasz się tak dziko, 
Nim się spotkasz z tym hałasem, 
No i z taką pijatyką. 
Wieś okrutnie się rozżarła — 
Jezus, Maria! jakby solą 
Bies zasypał ludziom garła5... 
Człowiek świat zna nie od wczora, 
Z niejednego dął gąsiora, 
Lecz takiego coś nie baczy — 
Toż ludziska dzisiaj smolą6 
Jak na umór, jak z rozpaczy! 
I to nie są ślubne gody, 
Choć muzyka bez ustanka 
Dudni głucho, i kto młody 
Hula, pije, dmie w zawody — 
Ale to jest we wsi branka! 
Stąd zaciętość wszędzie taka, 
Każdy smoli po niewoli, 
Jakby zalać chciał robaka... 
Grajcie grajki, wódki, Żydzie! 
Jezus, Maria, toż to idzie! 
Dudnią basy, a na dworze 
Huczy nocna zawierucha, 
Hej, wytrzymać człek nie może 
I zaczyna tracić ducha... 
Jakoś wszystko się w nim kłóci... 
Skrzypak żali się na dudzie... 
Każdy czuje, że gdy pódzie7, 
To już taki sam nie wróci... 
W tej muzyce chór szatani 
Jątrzy serce, łeb tumani! — 
Tam dziewuchy rzędem siadły, 
Nieco zmilkły, nieco zbladły, 
Pospuszczały w ziemię oczy 
A tu z oczu łza się toczy... 
Oj, nie płaczcie — próżne płacze, 
Nie tak straszne dni wojacze. 
Brańcy pójdą w świat, daleko, 
Tam w mundury ich obleką. 
Toż chłopaków nie poznacie: 
Zuch w obozie — prostak w chacie! 
Gdy gród wielki zamajaczy, 
Gdy zadzwoni szumnie szklanka, 
Pierwsza lepsza markietanka8 
Pamięć dziewki śćmi9 wieśniaczej... 
Co tam płacze! Gdy bój gruchnie, 
Chłopak prosto w ogień ruszy, 
Ha, to będzie raj dla duszy! 
Pierwsza lepsza kulka zdmuchnie... 
Komu wtedy radość płacze, 
To kruk-poseł w czas zakracze... 
Jezus, Maria, wódki, Żydzie! 
Toż to idzie, toż to idzie!...  
Hola skrzypki! Tam do licha, 
U ścian starzy siedzą z cicha: 
Chociaż tęgo smolą kołem, 
Ale milczą jak z urzędu... 
Przepocony włos nad czołem, 
W zblakłych oczach ćma obłędu...  
Cóż wam, starzy?... Czy żal gnębi, 
Że na marne tyle młodzi10 
W jakiś obcy świat odchodzi, 
Gdzie im serce chłód wyziębi? 
Że zapomną ojców mowy 
I prostoty swej wioskowej? 
Żal wam tylu rąk do pracy? 
Żal wam ziemi opuszczonej? 
Cóż wy wiecie!... Ci chłopacy 
Będą zwalać, dźwigać trony! 
Z czarnym orłem ponad skronią 
Śród tryumfu świat przegonią! 
Słychać, z Niemcem będą boje, 
Niemiec naszych gnębi srogo — 
Toż więc chłopskich brańców roje 
Wojska Niemców bić pomogą!... 
Będzie wojna straszna... krwawa... 
Grzmią armaty... szereg stawa11... 
Ale stójcie!... Śród szeregu 
W obcych pułkach bratnia mowa!!... 
Ćmi się12 w oczach, pęka głowa, 
W krwawym dymie świat się traci, 
Rwą z bagnetem pułki w biegu, 
A ty, chłopie, rżniesz swych braci... 
Jezus, Maria! Wódki, Żydzie! 
Toż to idzie, toż to idzie!...  
Dymaj, grajku, wprost do czarta! 
Granie takie nie do słuchu... 
Pełno dymu i zaduchu — 
Czemu karczma wciąż zaparta13? 
Drzwi wywalcie!... Ha, jak parno! 
Trochę wiatru, trochę burzy 
Rozpalonej piersi służy. 
Szumią wierzby — mrok — szaruga — 
Jakże czarno, jakże marno!... 
Tam blask widny przez opary, 
W oknach dworku światło mruga, 
Gdzie pan mieszka, siwy, stary,  
Hej, ty panie, jasny panie, 
Coś marsowo twarz się chmurzy, 
Czy syn gotów do podróży, 
Że pierś starą wstrząsa łkanie? — 
Tam na ścianach malowidła 
Twoich przodków rzędem wiszą, 
Wieczór z kątów powiał ciszą, 
Pył husarskie okrył skrzydła. 
Jakże dufni ci rycerze, 
Ci obrońcy ziem narodu! 
Jakże straszny żal cię bierze, 
Jasny panie, z ich zawodu!... 
Pytaj głuchych malowideł: 
Gdy tak rwali się do czynu 
Śród wolności czczych mamideł, 
Czemu z więzów swego gminu 
Nie rozkuli do obrony?... 
Dałażby to dziatwa Piasta, 
Racławicki lud oraczy, 
Co brał działa spod kartaczy14, 
Wydrzeć sobie z rąk zagony, 
Gdzie nadzieja kłosem wzrasta?!... 
Ale krwią wzgardzono gminu, 
Panom tylko liść wawrzynu! 
Gdzież ten wawrzyn, dziś, niestety? 
Kiedy wieszasz, czcisz portrety, 
Więc za przodków i z krwi własnej 
Zdaj rachunek, panie jasny... 
Jezus, Maria! Wódki, Żydzie! 
Toż to idzie, toż to idzie!... 
Bęben warczy, trąbka dzwoni, 
Słychać pochód, rżenie koni, 
Chmura wojska już się zbliża — 
Pożegnajcie znakiem krzyża! 
Cicho dziewki! cicho matki! 
Miast15 kościołów są pałatki16... 
Cicho stary! Cicho zrzęda! 
Wszelkie węzły rwie komenda.... 
Cicho wierzby! Cicho dzwony! 
Coś zatapia w sercu szpony! 
Coś zimnego z twarzy ścieka... 
Front!... Hej, człowiek do człowieka! 
A już teraz w tym szynelu17 
Pójdziesz, chłopie, gdzie rozkażą, 
Wszystko spełnisz z niemą twarzą... 
Nawet — gdyby twe ojczysko 
Jęło18 zbierać jak Głowacki 
Zbuntowany naród lacki19 
I pod lufę wpadło blisko — 
Nie drgnie dłoń, nie chybi celu... 
Jezus, Maria! Wódki, Żydzie! 
Toż to idzie!... Toż to idzie!...  
  1. branka — [tu:] pobór do wojska (rosyjskiego). [przypis redakcyjny] ↩
  2. dymią czuby (fraz.) — o ludziach pijanych; inne postaci tego frazeologizmu: dymi się komuś z czuba; kurzy się z głów. [przypis edytorski] ↩
  3. ćma (daw.) — tu: chmara, mnóstwo. [przypis edytorski] ↩
  4. pleść duby smalone (fraz.) — opowiadać bzdury, brednie. [przypis edytorski] ↩
  5. garło (gw.) — dziś popr.: gardło. [przypis edytorski] ↩
  6. smolić (gw.) — pić. [przypis edytorski] ↩
  7. pódzie (forma gw.) — pójdzie. [przypis edytorski] ↩
  8. markietanka — wędrowna handlarka podążająca za wojskiem, sprzedająca żołnierzom żywność, napoje i przedmioty użytku codziennego; markietanki zajmowały się także np. czyszczeniem i naprawą odzieży, opatrywaniem ran itp., a niekiedy także świadczyły żołnierzom usługi seksualne. [przypis edytorski] ↩
  9. śćmić — dziś: zaćmić. [przypis edytorski] ↩
  10. młódź — młodzież. [przypis edytorski] ↩
  11. stawa (daw., gw.) — dziś popr. forma: staje. [przypis edytorski] ↩
  12. ćmić się — tu: ciemnieć. [przypis edytorski] ↩
  13. zaparty (daw.) — zamknięty. [przypis edytorski] ↩
  14. kartacz — pocisk artyleryjski. [przypis edytorski] ↩
  15. miast (daw.) — tu: zamiast, w miejsce czegoś. [przypis edytorski] ↩
  16. pałatka (ros.) — namiot. [przypis redakcyjny] ↩
  17. szynel — mundurowy płaszcz, noszony przez policjantów, wojskowych oraz urzędników w Rosji. [przypis edytorski] ↩
  18. jąć (daw.) — tu: zacząć. [przypis edytorski] ↩
  19. lacki — polski. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Andrzej Niemojewski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Branka · Okładka na podstawie: Andrey Pivovarov, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Branka · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/niemojewski-branka/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis