Loreva
Loreva

Utwór 1 z 22

Rzeka

Stawy drzemią w spowiciu zielonych obramień.  
Cisza — na cień przechodnia, co przez ugor kroczy,  
Owce tylko wylękłe obracają oczy...  
Cisza — sęp zawisł w chmurach bez ruchu, jak kamień.  
Przedemną morze kłosów — zanim sierp je utnie,  
Źdźbła spokojnie i górnie na polu się złocą,  
Nagłe łan cały, tknięty niewidzialną mocą,  
Zaczyna się kołysać i chylać okrutnie.  
I płynie rzeka zboża szumiąca, szumiąca —  
Źdźbła z szelestem tajemnym kolebie i trąca,  
Przelewa się przez płoty i rowy przydrożne.  
Wdziera się hen na wzgórza, falami się spiętrza,  
I wali prosto w słońce, co blaskiem przemożne  
Dogasa w jasnych łunach, jak hostya najświętsza!  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Henryk Zbierzchowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Rzeka · Okładka na podstawie: Jamie McCaffrey, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Rzeka · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/impresye-rzeka/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis