Loreva
Loreva

Utwór 1 z 2

Biurko

Z domu wychodzę tylko w sprawach ważnych. 
— J. uśmiecha się i mówi: „Ależ ty jesteś śmieszny!” 
Nazajutrz spotyka mnie znajomy: 
„Podobno całą noc rozmawiał pan o demokracji, 
myślałem, że jest pan poważniejszy”. 
Czuję się jeszcze młody. 
Za granicą świat jest inny, 
tam mówi się o ludzkości, myśli 
o polskości i ważne są rezultaty działalności. 
„Wsiadasz bracie do samochodu, z tyłu 
żona i dziecko, bo tam inaczej nie można”. 
Mój przyjaciel siedzi przy osobnym biurku 
więc ma spory margines, 
i niczego nie firmuje; 
bo on sobą tworzy takie biurko w biurku. 
I „zawsze mogę zrezygnować” mówi, 
ale J. siedzi cicho i wcale się nie uśmiecha. — 
I na przykład dziś rano chciałem kupić 
homogenizowany serek dla dziecka. 
Zająłem kolejkę i poszedłem do kiosku po gazetę. 
Zaglądam do środka, a tam 
jego mały synek schodzi na ląd i mówi: 
„Podoba mi się w tej Polsce”. 
Źródło i licencja

Biurko · Piotr Sommer

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Biurko · Okładka na podstawie: Marco Verch@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Biurko · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/sommer-biurko/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis