Loreva
Loreva

Utwór 8 z 10

Lamentacye

Szumi wicher — płacze, w gałęziach jodłowych — 
dokądże mnie wiodą bogunki żałobne? 
— Poprzez góry, morza — przez wulkanów jamy 
powiedziem braciszka na trójsen głęboki. 
W pierwszym śnie on wyśni lico ukochanej 
i będzie z nią płynął po złotych jeziorach; 
a w drugim śnie bory, pałace wysokie, 
miesiące czerwone i serce Chrystusa; 
a w trzecim: głębokie groty lazurowe 
i gwiazdy grające — i że jest — szczęśliwy! 
O siostry żałobne — czemuż mię niesiecie 
w zimne kurytarze nad stojącą wodą? 
Ale nie odrzekły — twarz mi zakrywają 
i grają i łkają na czarownym flecie.  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Tadeusz Miciński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Strąceni z niebiosów · Okładka na podstawie: 043/365: Alone in the Dark, Ben Smith@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Strąceni z niebiosów · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/straceni-z-niebiosow/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis