Loreva
Loreva

Utwór 41 z 61

2.

Tyle mam wspomnień, jakbym tysiąc lat miał z górą. 
Mniej tajemnic ukrywa pełne szuflad biuro, 
Gdzie są listy miłosne, wiersze i bilanse, 
Kwity, włosy kochanek, rachunki, romanse, 
Niżeli moja smutna mózgownica stara. 
Ach, jest to piramida, olbrzymia pieczara, 
Kędy trupów jest więcej, niż w ogólnym rowie. 
Jam — nienawistne gwiazdom cmentarne pustkowie, 
Gdzie, jak wyrzuty grzechu, długie czerwie żyją, 
I ciałem mych najmilszych nieboszczyków tyją. 
Jam jest stary buduar, pełny róż zwiędniętych, 
Gratów pełny niemodnych i sukien pomiętych, 
Kędy blade pastele w swej ramie złoconej, 
Jedyne tchną zapachem jak puste flakony. 
Nic w długości nie zrówna kulawego biegu, 
Mych dni, gdy pod ciężkimi całunami śniegu, 
Nuda — nieciekawości drętwej owoc szary — 
Zda się nieśmiertelności przyjmować rozmiary. 
Odtąd, już tyś mi tylko, o materio żywa, 
Jako granit, co przestrach błędny go okrywa, 
Uśpiony w mgłach Sahary, owity w tumany! 
Tyś jest sfinks, beztroskiemu światu niedojrzany, 
Zapomniany na mapie! A twój duch ponury 
Śpiewa tylko, gdy słońce zachodzi za chmury! 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Charles Baudelaire

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Spleen · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-spleen/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Antoni Lange

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis