Loreva
Loreva

Rozdział 9 z 11

7.

W Atenach pusto. Kto mógł miecz podźwignąć, 
Już ojca swego w boju chciał wyścignąć. 
W nagłej potrzebie dla kraju posługi 
Rzucano skarby, warsztaty i pługi; 
Nawet swych mędrców uczniowie odbiegli 
I za kraj może w tej chwili polegli. 
I każdy ziszczał1 nie słowem, lecz czynem, 
Że niewyrodnym był ojczyzny synem. 
W Atenach pusto. Śród obszaru miasta 
Pozostał starzec, ślepiec i niewiasta. 
A kto mógł, patrzał w trwożnym niepokoju, 
Czy nie obaczy co od strony boju. 
Nic, nic nie widać. I słońce zagasło 
I gwiazdy... Cyt — cyt — coś w pobliżu wrzasło... 
Prędkimi kroki ktoś po bruku bije 
I woła: »Tchu! Tchu! Głosu! Grecja... żyje! 
Cześć! Cześć! Milcjades!... Tchu!... Zwycięstwo z nami!« 
Kobiety z domów wyszły z pochodniami... 
Z gałązką lauru Grek ulicą bieżył 
I padł, wołając: »Zwy-cięstwo!« — Już nie żył. 
A lud się ciśnie, podnosi mu głowę, 
Rozrywa zbroję: — całe ciało zdrowe! 
Ni śladu rany.  
  1. ziszczać — spełniać, urzeczywistniać. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Kornel Ujejski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Maraton · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/ujejski-maraton/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis