O mej poezji

Moja poezja to jest noc księżycowa,
wielkie uspokojenie;
kiedy poziomki słodkie są w parowach
i słodsze cienie.

Gdy nie ma przy mnie kobiet ani dziewczyn,
gdy się uśpiło
wszystko i świerszczyk w szparze cegły trzeszczy,
że bardzo miło.

Moja poezja to są proste dziwy,
to kraj, gdzie w lecie
stary kot usnął pod lufcikiem1 krzywym
na parapecie.

Pierwodruk: „Ilustrowany Kurier Codzienny. Dodatek Literacko-Naukowy” 1934, nr 20.

lufcik (z niem.) — mała część w skrzydle okna, dająca się oddzielnie otwierać, służąca do przewietrzania pokoju. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Konstanty Ildefons Gałczyński

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

O mej poezji · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/galczynski-o-mej-poezji/

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.