Loreva

Dwa paszkwile na Kociubińską Hermenegildę

I

Kociubińska pachnie dorszem,  
Kociubińska Hermenegilda1 —  
i pisze wiersze coraz gorsze,  
i tych wierszy nikt nie wyda; 
oczywiście, jak dobra babka 
muszę ich słuchać, lecz gdy czyta,  
nagle spada ze stołu karafka 
i noc staje w biegu jak wryta; 
więc ją biję laską po głowie. 
Kociubińską Hermenegildę. 
Ona: cy psyjdzies jutro? powiedz!  
Ja: ze prawdopodobnie psyjdę. 

II

Kociubińska ma dwie torebki, 
a w tych torebkach kompletny chaos, 
więcej: prawdziwy magiczny sklepik,  
bo: i «Kuźnica»2, i kakao, 
i dorsz, i «Karenina Anna»3 
z fotografiami dziewczyn z Bali4,  
zżółkły wycinek ze «Skamandra»5,  
że «nie będziemy drukowali», 
okładki jakichś książek Roju6,  
cztery obrazki prawie święte,  
muszla, Zielona Gęś z «Przekroju»7,  
popodkreślana atramentem, 
dwie gumy «z myszką»8, dwa ramiączka,  
próbka tapety tajemnicza, 
list Osmańczyka9, autograf Wionczka10 
i wielki portret Turowicza11. 
Więc ją biję laską po głowie,  
Kociubińską Hermenegildę. 
Ona: cy psyjdzies jutro? powiedz! 
Ja: ze prawdopodobnie psyjdę. 

Pierwodruk: „Odrodzenie” 1946, nr 29.

  1. Hermenegilda Kociubińska — fikcyjna postać groteskowej poetki „hermetyczno-sympatycznej”, występująca w satyrycznych tekstach Gałczyńskiego, m.in. w cyklu miniatur Teatrzyk Zielona Gęś. [przypis edytorski] ↩
  2. „Kuźnica” — tygodnik społeczno-literacki, wyd. w latach 1945–1950, początkowo w Łodzi, następnie w Warszawie. [przypis edytorski] ↩
  3. Anna Karenina — klasyczna powieść psychologiczna rosyjskiego pisarza Lwa Tołstoja, wyd. 1875–1877. [przypis edytorski] ↩
  4. Bali — wyspa w Indonezji, ośrodek kultury i sztuki. [przypis edytorski] ↩
  5. „Skamander” — polskie czasopismo literackie, założone przez grupę poetycką o tej samej nazwie, wyd. w latach 1920–1928, a następnie 1935–1939. [przypis edytorski] ↩
  6. Rój, właśc. Towarzystwo Wydawnicze „Rój” — największe w okresie międzywojennym wydawnictwo beletrystyki w Polsce, publikujące głównie tanie książki na niskim poziomie edytorskim. [przypis edytorski] ↩
  7. Zielona Gęś z „Przekroju” — groteskowe miniatury dramatyczne Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego z cyklu Teatrzyk Zielona Gęś, publikowane na ostatniej stronie tygodnika „Przekrój” w latach 1946–1950. [przypis edytorski] ↩
  8. dwie gumy „z myszką” — gumki do ścierania z obrazkiem myszki. [przypis edytorski] ↩
  9. Osmańczyk, Edmund (1913–1989) — polski publicysta, dziennikarz, politolog i polityk, wielokrotny poseł na sejm PRL, członek Rady Państwa (1979–1980), senator I kadencji (1989–1991). [przypis edytorski] ↩
  10. Wionczek, Mieczysław (1918–1988) — polski dziennikarz, korespondent PAP; opisywał sytuację na Dolnym Śląsku bezpośrednio po zakończeniu działań wojennych, relacjonował proces w Norymberdze oraz amerykańskie doświadczenia z eksplozjami atomowymi na atolu Bikini, publikował m.in. w „Przekroju”, w „Kuźnicy” i „Odrodzeniu”. [przypis edytorski] ↩
  11. Turowicz, Jerzy (1912–1999) — polski dziennikarz i publicysta, redaktor naczelny „Tygodnika Powszechnego” (1945–1953 i 1956–1999), katolickiego czasopisma o tematyce społeczno-kulturalnej i politycznej. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Konstanty Ildefons Gałczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Dwa paszkwile na Kociubińską Hermenegildę · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/galczynski-dwa-paszkwile-na-kociubinska-hermenegilde/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis