Utwór 27 z 31

Dobytek

To był twój wieczór, nieparzysty chłopcze. Maleją ci oczy z wieczornym
przypływem. Dawno oduczono mnie wyciągać ręce, więc kiedy wracam
do domu przypadkowym taksi, myślę o całowaniu, myślę o peronach,
na których moglibyśmy się żegnać, gdybyśmy jakimś cudem jednak się
spotkali.

Och, to nie przesada — czuję wolę bożą w te zorzyste noce. Lecz
w moim domu susza i zwiędłe paprotki, nikt tu nie zachodzi. Zamknąć
tu oczy znaczy patrzeć na łapki z soczystą słoniną, znaczy mierzyć się
z okazałym piętrem, znaczy rogowacieć. Mógłbyś wejść we mnie tak jak
w trzęsawisko.

Nieparzysty chłopcze, tuż za bzem na skwerze cała moja limfa;
całun z ust dobyty.

Źródło i licencja

Dobytek · Barbara Klicka

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Dobytek · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/klicka-dobytek/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.