Loreva
Loreva

Utwór 4 z 31

Cold wave

Masażysta wgryza się w miejsce tuż nad linią majtek. Jest 
niewidomy, a wie, gdzie mam pieprzyki, jak rozpina się stanik, jak nie  
brudzić włosów oliwką. Dziś chce szarpać sznurki, których końcem  
jestem. 
Być tutaj ciałem i ciałem, i ciałem. Własne astralne zostało 
w pośpiesznym. Chodzę białą ścieżką na pieszczenie prądem, a potem  
czekam, aż wystygną zioła. Piję z goryczką, nim opadnie na dno. 
Nad basenem wiszą trójkąty z metalu. Wyciągam ręce i kostium 
z wody odpływa ode mnie, zwraca oczom kontur. Mam żółty czepek  
i cztery ręczniki — całe ciepło świata. Czy jesteś, kiedy nie dotykasz? 
Tu się w to nie wierzy. Tu panie Lucyny muszą trzymać w ramkach 
swoich starych synów, żeby dać im wiarę. Na monitorze jest się jasnym  
gąszczem, mięsistym wielorybem. 
Biała ścieżka, jadalnia i pieszczenie zimnem. 
Źródło i licencja

Cold wave · Barbara Klicka

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Cold wave · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/klicka-cold-wave/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis