Loreva
Loreva

Rozdział 6 z 8

III

Zbój

Przez śnieżycę, co wyjąc, powiększa przestworza, 
Zbój się skrada — w nawianej puszyściejąc bieli... 
Nie masz prawa sięgania do ludzkiej gardzieli! 
Mam — prawo noża! 
Pcha go naprzód w mrok pusty wicher i nadzieja... 
Stanął nagle, jak gdyby z durną zmorą zszedł się. 
I oczy, zaszronione nieściśle, rozkleja, 
I patrzy przed się. 
Z cieniem, który ułomnie zboczony na murze 
Na przelewne ramiona wdział czapę bez głowy, 
W sztywnym brzasku latarni piętrzy się w mundurze 
Posterunkowy. 
Księżyc na chmur czuprynę wyplusnął dzban mleka, 
A Bóg żywcem uchodzi w śnieg, w chłód i w zawieję. 
Zbój krzyczy: «Panie Chmura!» — i w nicość ucieka, 
A on — olbrzymiejąc — poważnieje... 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Bolesław Leśmian

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Dziejba leśna, III · Okładka na podstawie: Plimoth Plantation / 20100420.7D.05847.P1.L1.C23 / SML, See-ming Lee 李思明 SML@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Dziejba leśna, III · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/dziejba-lesna-iii/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis