Loreva
Loreva

Utwór 51 z 165

Piotruś

Piotruś żwawy, dzielny, śmiały, 
Choć mu wiele piastunki o strachach bajały, 
Śmiał się tylko z ich prostoty: 
Bo wiedział, co są ludzie, co wyższe istoty. 
Patrzcie, co może wyobraźni siła! 
Raz, gdy noc ciemnościami już ziemię okryła, 
Spostrzega coś białego wśród czarnego zmroku. 
Nie wierzy oku. 
Coraz się o tem mocniej przekonywa; 
Białe okrycie po ramieniu spływa; 
Postać blada, wysoka, przybliżać się zdaje; 
I znowu staje. 
Już żwawy chłopiec wytrzymać nie może; 
Porzuca łoże 
I pędzi śmiało; 
Aż tu się pokazuje, że płótno wisiało. 
Gdyby się nie przekonał i przytomność stracił, 
Byłby to życiem przypłacił. 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Stanisław Jachowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Piotruś · Okładka na podstawie: he's a low key kid, woodleywonderworks@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Piotruś · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/piotrus/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis