Źródło i licencja tłumaczenia
3.
Gdy rosy ukojenie
Na ziemię sączyć się poczyna,
Niewidocznie i bezgłośnie —
Łagodnymi bowiem kroki1
Stąpa rosy ukojenie jako wszyscy miłosierni:
Pomnisz wonczas, pomnisz, serce me płomienne,
Jak pragnęłoś ongi,
Łez niebiańskich, ros kojących
Wyczerpane i łaknące.
Jak żółtym szlakiem po murawie
Wieczornego słońca wejrzenia złośliwe
Skroś czarnych drzew wokół cię padały,
Oślepiające skwarnego słońca blaski urągliwe?
Nie! Poeta tylko! Zwierzę chytre, łupieżcze, pełzające,
Co kłamać musi,
Z wiedzą, z wolą musi łgać:
Łupu łaknąć,
Za jaskrawą maską tkwić,
Samemu sobie larwą,
Samemu sobie łupem być —
I to — prawdyż to miłośnik?
Nie! Szaleniec tylko! Tylko poeta!
Co od rzeczy gada,
Spoza larw2 błazeńskich jaskrawe brednie głosi,
Po fałszywych mostach snów ciągle się snujący,
Po barwistych tęczach,
Gdzie fałszywe nieba
I ziemie fałszywe.
Ciągle się snujący, zawsze tułający,
To szaleniec tylko! To tylko poeta!
Nie cichy, nie drętwy, nie gładki, nie zimny
I nie sposągowiały
Jako posąg Boga,
Przed chromami3 nie stawiany
Jako warta Boża:
Nie! Tyś mi wrogi prawdy tym posągom,
W każdej puszczy bardziej swojski, niźli przed świątnicą4,
Pełen kociej samowoli,
Poprzez każde okno walisz
Skokiem! w każdy spadasz traf,
Każdą knieję rad powęszysz,
Żądnie — tęsknie w nozdrza chłoniesz,
Aby w puszczy uroczysku
Wśród drapieżców gdzieś plamistych
Biegać piękny, kraśny5, grzesznie zdrów,
Z obwisłymi żądzą wargi6,
Błogo szyderczy, piekielny, błogo krwiożerczy
W mateczniku krążyć, rabując, pełzając i łżąc: —
W przepaściach drętwy topi wzrok,
W swoich przepaściach: — —
O, jakże się tu one w dół,
W otchłań, w bezdeń,
W coraz to głębszą kłębią głąb! —
Potem,
Nagle: w drżący grot,
W śmigły lot,
Już w jagnięta orzeł godzi.
Gromem spada ptak rozżarty,
Jagniąt krwi łakomy,
Jagnięcym zawsze duszom wróg,
Wróg wszystkiemu, co spoziera
Sennie, jagnięco, z runy kędzierzawej,
Co patrzy szaro, owczo, poczciwie, jagnięco!
Orle, panterze
Są tęsknoty poety,
Są twoje tęsknoty pod masek tysiącem,
Ty szaleńcze! Ty poeto!
Równie7 Boga, jak i owcę —:
Chcesz Boga rozszarpać w człowieku
Oraz owcę w człeku,
A rozszarpując śmiać się —
Oto, oto twa szczęśliwość!
Szczęśliwość pantery i orła!
Szczęśliwość błazna i poety! — —
Gdy zielony sierp księżyca
Pośród nieba już purpury
Zawistnie pomyka:
— wrogi dniowi,
W każdym kroku skrycie
Girlandy róż wiszących
Sierpem zetnie, aż padną
I blade w nocy runą głębie: —
Z obłędu prawdy mego,
Z moich tęsknot dnia,
Znużony dniem, od światła chory,
— runąłem wstecz, w mrok i w cień:
Spiekotą jednej prawdy
Niegdyś tak spragniony:
— zali pomnisz, pomnisz jeszcze, serce moje wrzące,
Jak tu żyłoś ongi? —
Żem wygnańcem jest
Z dziedzin wszelkiej prawdy,
Szaleniec tylko!
Tylko poeta!
- łagodnymi kroki — dziś: łagodnymi krokami. [przypis edytorski] ↩
- larwa (daw.) — maska. [przypis edytorski] ↩
- chrom — raczej chram: przedchrześcijańska świątynia Słowian. [przypis edytorski] ↩
- świątnica — świątynia. [przypis edytorski] ↩
- kraśny — krasny, jaskrawoczerwony a. piękny. [przypis edytorski] ↩
- wargi — dziś popr. N. lm: wargami. [przypis edytorski] ↩
- równie — zarówno. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja
Domena publiczna · Friedrich Nietzsche
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Tako rzecze Zaratustra · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/tako-rzecze-zaratustra/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Domena publiczna · Wacław Berent
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: translation
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.