Loreva
Loreva

Utwór 16 z 25

pieśń o niedobrej burzy

Oj zaszumiały chmiele winogrady 
ponuro ponuro 
kiedy sypnęło lazurowym gradem 
za górą 
oj i pomknęły nadobne panienki 
po ługu po ługu 
zsunął się wężyk srebrzysty maleńki 
po pługu 
oj malowany panie muzykancie 
zła chwila zła chwila 
już się most z pawiem na młynowym stawie 
przechyla 
oj w siwej burzy opadało kwiecie 
i liście i liście 
jużci pług w kuźni młotkami bijecie 
ogniście 
oj malowany panie muzykancie 
umykaj umykaj 
śmierć twoja błyszczy na stalowym kancie 
jak mika 
oj skrzypki skrzypki z samorodnej lipki 
zakwilą zakwilą1 
długo się będą osmucały chmiele 
tą chwilą 
nie chciałeś panie kudłatym kowalom 
uwierzyć uwierzyć 
głowa pod mostem nad nią wody welon 
już bieży 
organy grają panieneczki łkają 
pług dzwoni pług dzwoni 
czy będziesz w raju czy ty będziesz w rajskiej 
koronie 
ej malowany panie muzykancie po coś 
grał z gradem grał z gradem 
nie lepiej było kochać skrzypki nocą 
chodzić srebrnego wężyka śladem 
  1. zakwilić — zapłakać. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Józef Czechowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Pieśń o niedobrej burzy · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/nuta-czlowiecza-piesn-o-niedobrej-burzy/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis