Loreva

[W ślad za górnym orszakiem obłoków przesuwnych...]

W ślad za górnym orszakiem obłoków przesuwnych, 
Co kształty w miarę biegu odmieniają stale, 
Światła chodzą po łące w odstępach nierównych, 
Jakby wzajem o sobie nie wiedziały wcale. 
Nie wiadomo, co łąkę tak szerzy w bezmiary, 
Czy ich zwiewność, czy cichość, czy ruch, czy jasnota? 
Czy raczej nieustanna tych cieniów pierzchota1, 
Co się kryją — spłoszone — w parowy2 i jary3? 
Czekam, aż jedno z świateł, skupionych na jaskrze4, 
Dotrze do mnie wraz z przerwą obłoków na niebie 
I w pierś moją uderzy — i cały się zaskrzę, 
I łące nagle drogę rozwidnię do siebie. 
  1. pierzchota — ucieczka. [przypis edytorski] ↩
  2. parów — dolina o stromych, porośniętych roślinnością zboczach. [przypis edytorski] ↩
  3. jar — dolina, wąwóz. [przypis edytorski] ↩
  4. jaskier — niewielka roślina o drobnych kwiatach w kolorze żółtym, białym, czerwonym lub innym, występująca na podmokłych terenach. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Bolesław Leśmian

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

[W ślad za górnym orszakiem obłoków przesuwnych...] · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lesmian-w-slad-za-gornym-orszakiem-oblokow-przesuwnych/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis