Loreva
Loreva

Rozdział 51 z 88

XII

— „Bracia moi! — rzekł Ransdorf z zapałem i skoro1 — 
Poszanujcie uczucia, co mi w piersiach gorą! 
„Czy mnie, com skłonił szyję do zakonnych jarzem, 
Com już wykonał śluby przed Pańskim ołtarzem, 
Czy mnie wolno otwierać dla miłości łono, 
Pokochać córkę Litwy, pogankę niechrzczoną? 
Tego nie wiem — lecz w Bożym miłosierdziu tuszę2: 
Bo czuję, że ta miłość uświęca mi duszę.  
Ale za cięższą zbrodnię, za gorszą ohydę 
Snadź mi Pan Bóg poczyta, że na wojnę idę 
Jak dowódca łuczników: — czyż postąpię godnie 
Wiodąc miecze mordercze, pożarne pochodnie? 
I rozbijając piersi, zapalając ściany, 
Gdzie byłem, nieprzyjaciel, jak brat powitany? 
Gdzie mnie srodzy Litwini przyjęli, jak swoi, 
Gdzie Margier chlebem karmi, Lutas pieśnią poi, 
Gdzie Egle, boska Egle zbawia Krucygiera, 
I rękę mu podaje, i serce otwiera... 
Szatan chyba, nie człowiek, miałby w poniewierce 
Co najdroższe na świecie: chleb, pieśnie i serce! 
Niemcy! ja kocham Litwę — nie zhańbię me ramię3; 
Ja mój pancerz podepcę, ja mój łuk połamię, 
Lecz nie pójdę na wojnę, jak zbójca z jaskini. 
To cóż, że książę saski dowódcą mnie czyni? 
Ja lękam się... nie tego, że mi złamią szyję; 
Lecz Margier niewdzięcznika spojrzeniem przebije, 
Lub w piersiach pęknie serce, co tak się rozżarza, 
Albo Bóg strasznym gromem ciśnie na zbrodniarza 
Odpowiedzcie Mistrzowi, on na to ma władzę, 
Niech mi życie odbierze — ja Litwy nie zdradzę!” 
Tak mówił młody Ransdorf z rumieńcem na twarzy, 
A w orlich jego oczach aż iskra się żarzy, 
Drga mu serce, jak fala gdy ją wicher wzruszy. 
„Wilhelmie! wara blużnić uczuciom mej duszy! 
Choćbyś stokroć był starszy i wiekiem, i zdaniem, 
Ciskam ci rękawicę z bojowym wyzwaniem; 
Choćbyś stokroć wprawniejszy do miecza, lub młota, 
Doświadczysz, czym jest ramię, którym zapał miota!” 
  1. skoro (daw.) — szybko. [przypis edytorski] ↩
  2. tuszyć (daw.) — mieć nadzieję. [przypis edytorski] ↩
  3. nie zhańbię me ramię — dziś popr.: nie shańbię mojego ramienia. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Władysław Syrokomla

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Margier · Okładka na podstawie: Neal.@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Margier · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-margier/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis