Loreva
Loreva

Rozdział 44 z 76

19

«Hej, dzieci, dalej na pańskie komnaty!» — 
Ryknęły miedzią1 atamańskie płuca, 
A jak grzmot działa gradem śmierci rzuca, 
Tak czerń rozjadła rzuciła się tłumem 
Z piskiem wściekłości, z głowni skrzących szumem 
Na drzwi, na dachy, na ściany, na kraty, 
A stare echo zawyło z przestrachu, 
Kiedy po całym rozleli się gmachu 
Drzwiami, oknami, wyłomami dachu. 
«A teraz, dzieci, na rządcy pokoje! 
On, widzę, zamknął przed nami drzwi swoje!» 
Ale jak siłą poparli drzwi całą, 
Runęły z dźwiękiem przykrego gwizdnienia — 
Jakby je żywcem wyrwano z korzenia. 
Czemuż ten Kozak, co wprzód skoczył śmiało, 
Jak śmiało skoczył, tak się cofnął z trwogą? 
Cóż to ma znaczyć ta w ciele diablica? 
Ona nie słyszy, nie widzi nikogo: 
Takie spokojne jej oko i lica. 
Przed nią trup leży w rozrzuconym łożu; 
W ręku nóż trzyma, krew pieni po nożu; 
A na niej całej skrwawiona koszula. 
Ona ją bierze, macza w trupa ranę 
I żmie ją niby, i niby wypiera, 
Potem martwego pościelą otula, 
Wymawia z cicha słowa ucinane, 
Zbroczonym płótnem cała się wyciera 
I wolnym krokiem idzie do zwierciadła. 
Stanęła z lampą w ręce konającą, 
Spokojna — tylko oczy się jej mącą. 
Czerń rozjuszona właśnie wtedy wpadła, 
Gdy w tej postaci stała u zwierciadła. 
I konające potępieńca oczy, 
Gdy je śmierć grzeszna pod swe bielmo toczy, 
Już oblężone katów piekła zgrają, 
Piekielnych krain witane już cieniem — 
Nic groźniejszego widzieć nie zdołają 
Przed ostatecznym na wieki zgaśnieniem. 
Ta wpół kobieta, wpół grobów maszkara, 
Z gasnącą lampą w rękach ubroczonych, 
Jak gdyby z gwiazdą swych dni policzonych; 
Ten Kozak za nią, co jak zbrodni kara, 
Choć piętnem mordu cechowany cały, 
Przecież niewolnie staje osłupiały 
Przed okropnością złoczyńców sumienia; 
Ten blask pożaru; skrwawione tło cienia; 
A ci mordercy, co w głębokiej dali 
Pomiędzy nocą orężem błyskali: 
Prawdziwy obraz pieczar potępienia! 
  1. Ryknęły miedzią atamańskie płuca — ataman krzyknął tak głośno jak wojskowy kocioł, instrument z miedzi, używany jako wezwanie do bitwy. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Seweryn Goszczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Zamek kaniowski · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/zamek-kaniowski/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis