Loreva
Loreva

Utwór 4 z 108

Do boginiej

Bogini, która miłością szafujesz, 
A ludzkie serca według swej frasujesz 
I cieszysz myśli, jeśli niewdzięczności 
I ty nie lubisz w uprzejmej miłości, 
Sfolguj mi mało; owa się wyłamię 
Z tej niepobożnej niewolej, która mię 
Tak sfrasowała, że i zdrowia nie mam, 
I o rozumie toż na koniec mniemam. 
Już mię nie wracaj ku pierwszej wolności, 
Bo nie wiem, bych żyć umiał bez miłości. 
Tylko pan inszy niech mi rozkazuje, 
Jednaż ta, co jest uprzejmość, nie czuje. 
A ja, gdy zbędę jarzma tak ciężkiego, 
Na znak twej łaski i ulżenia swego 
Postawię palmę złotą w twym kościele, 
Która ten napis poniesie na czele: 
„Tobie, o można Wenus, jestem dana, 
Żeś zbyć pomogła niewdzięcznego pana.” 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jan Kochanowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Do boginiej · Okładka na podstawie: slightly everything@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Do boginiej · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/fraszki-ksiegi-wtore-do-boginiej/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis