Loreva
Loreva

Utwór 7 z 8

VI

W powietrzu się rozwiały 
dzwoniących surm klangory 
Rozwiały się na zawsze... 
Darmo wytężasz słuch... 
Na darmo wzrok wytężasz: 
Tłum zginął różnowzory 
I wódz się w mgłę rozpłynął, 
co wiódł ten zbrojny ruch. 
W ciała wędrowców wrócił 
duch, do rozmarzeń skory, 
Urokiem chwał umarłych 
tak przepojony duch... 
I tylko Mont’ Leone, 
owity w ciemne bory, 
Skrzy się w promieniach słońca, 
w śnieżysty strojny puch. 
W dali Aletschu wstęga, 
w sinawe ścięta lody; 
Naokół pasma szczytów 
drzemią w błękitnych mgłach; 
Nad nimi strop niebieski 
rozpiął lazurów dach. 
Z gardzieli skalnych lecą 
siklawic1 huczne wody, 
A przy nich cicho szepce 
w roztęskniający wtór 
Szumny symploński bór. 
  1. siklawica — wodospad (w gwarze góralskiej). [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jan Kasprowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szlakiem symplońskiej drogi · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/z-wichrow-i-hal-z-alp-szlakiem-symplonskiej-drogi/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis