Loreva
Loreva

Rozdział 3 z 4

Wołanie ufne:

Jak mało. Jak mało: spokój w obrazach snu 
i ręka zdobiąca ciało jak rzeźbiona, lecz krucha. 
Tu twardy dzień. Powietrze wciągamy do płuc 
spasione krwią, a w kolumnach mężni w pogiętych kolczugach 
usta na popiół złożywszy przyjaznych czekają ramion. 
Marmur żyłami nabrzmiał — to ziemi pragnącej trud 
sypie zieloność, co żywa dzwoni młodziutkim listowiem. 
Budzi się mleczny na szybach świt i rozdziela jak anioł 
dymy krzyczące pod światło. Już słońce stanęło głodne 
nad miastem w chmurach różowych, młodych i wonnych od pól. 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Tadeusz Gajcy

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Trójgłos · Okładka na podstawie: ||-SAM Nasim-||@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Trójgłos · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/gajcy-trojglos/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis