Loreva

Próżnia

Drzewo samotne, obnażone 
Podnosi chude swe ramiona, 
Rozpaczy hymny śle chropawe 
Do stalowego nieba próżni.  
Pod drzewem stoi krzyż zmurszały, 
Na nim rozpięty Chrystus kona, 
Wznosząc swe oczy beznadziejne 
Do stalowego nieba próżni.  
Pod krzyżem dusza ma cierpiąca 
Z otchłani czarnej swej nicości 
Wznosi pragnienia obłąkane 
Do stalowego nieba próżni.  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Stanisław Korab-Brzozowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Próżnia · Okładka na podstawie: axel8591@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Próżnia · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/korab-brzozowski-stanislaw-proznia/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis