Loreva
Loreva

Utwór 8 z 19

4 · 5 · 6

mantra wartości dodatkowej względnej i bezwzględnej

po pierwsze nie jesteśmy ale jestem 
po drugie jeśli już liczę liczę w sobie 
po trzecie o ile określam siebie określam o tych którzy wokół 
tych którzy wokół widzę bo wymazałem jesteśmy 
modele dynamiczne to jeden z rodzajów mówienia  
w innym z ich rodzajów jestem przebiegającą jaszczurką 
kadrem z filmu o powojennej grecji 
jestem młodym chłopcem który w waszych oczach 
nigdy nie dorośnie to co istnieje jest obiadem 
który chłopiec chce zjeść bo jest głodny 
bo pływał cały dzień bez żadnych symboli 
to co istnieje jest głodem którego echo słyszy chłopiec 
obraz jest czarno-biały obraz jest idyllą 
dlatego nie istnieje  
po pierwsze o ile jestem o tyle nie łudzę się co do słów 
o ile się nie łudzę o tyle szukam innych wrażeń 
ci którzy słuchają opowieści tracą swój bezcenny czas 
czas jako fenomen pojawia się wraz ze stratą 
horyzonty upojenia to zakładnicy ego 
które można wyzwolić o ile zabije się ego  
po pierwsze jeśli słowa są zapomnianą umową 
co opiewała na wartość która miała wartość 
jest ona już nieważna 
praca nie była opłacona  
po pierwsze jeśli ciało jest spektrum 
i jest to ciało sprzedane 
jest ono już wolne 
jest wolne jak kamień 
narośla narracji i wyobraźni 
mogą być odgrywane 
mogą być odgrywane 
nurt który nie wciąga 
czas który nie płynie 
pustka która nie chłodzi 
uśmiech skurcz pewnych mięśni  
o ile wkładam w to serce i słowo mówię do was 
o ile widać w tym sens może być moim końcem 
koniec nie jest milczeniem jest mową która nie walczy 
mowa która nie walczy otacza nas i osacza 
o ile wkładam w to serce mowa która nie walczy 
jest moim wewnętrznym milczeniem i wtedy wierzę w was 
odbiorniki i wzmacniacze są perspektywą władzy 
wiara w ludzkość nie jest negacją masy 
lecz utożsamieniem się z nią 
władza to język umowy umowa to język władzy 
błędnym jest każde koło które uwierzy w wartość 
inną niż bezpośrednia relacja jej nie dotyczy już język  
po pierwsze język okala bezpośrednią relację 
po drugie język myli się co do niej 
po trzecie język kłamie w bezpośredniej relacji 
ideologia codzienności błazenada i ciarki  
gdzie jest śmiech który nie kazał sobie płacić za powstanie 
gdzie są normy owe mityczne co do których zgadzaliśmy się 
gdzie jest radość towarzysząca dyskursowi poznania 
gdzie przyjemność opiewana kunsztownym językiem  
kiedy przestajemy mówić i powoływać język 
budzą się tylko widma świata wyobrażeń 
ideologia nie jest kolejnym betonowym żargonem 
jest w skojarzeniach decyzjach ekonomii władzy  
rzecz w tym że nie można wyznaczyć wspólnej perspektywy 
dla po pierwsze po siódme i po czterdzieste czwarte  
chęć zobaczenia prawej strony równania 
jest znów kolejną umową którą to my chcemy zawrzeć  
więc świat porusza się w przestrzeni czego 
ktokolwiek nada mu dryl o nim tylko wiemy 
że kieruje nim gorycz gorycz zejścia ze sceny 
języka władzy seksu każdego rozwiązania 
wiersz sponsoruje ironia wymuszony uśmiech  
w innym z rodzajów języka jestem buddyjskim mnichem 
i odrzucam to wszystko i nikt nie może mnie sprawdzić  
w innym z rodzajów świata powtarzam ten wiersz jak mantrę 
po pierwsze bo mogę się mylić po drugie ponieważ chcę  
Źródło i licencja

Sale sale sale · Szczepan Kopyt

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Sale sale sale · Okładka na podstawie: OiMax@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Sale sale sale · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kopyt-sale-sale-sale/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis