Loreva
Loreva

Utwór 135 z 165

Pszczoła i osa

„Dzień dobry, siostro kochana!” 
Tak raz osa do pszczoły przemówiła z rana, 
Gdy się przypadkiem 
Spotkały nad kwiatkiem, 
Nie bardzo to pszczółeczkę po sercu pogłaska. — 
„Zkądże ta łaska? 
Ty moja siostra? od jakiejś to chwili, 
Bogowie nas spokrewnili?” 
Na to jej osa rzecze rozgniewana: 
„Moja kochana! 
Czyliż mało masz dowodu, 
Żem z tobą jednego rodu? 
Jednę ma postać i osa i pszczoła, 
Jedne nas żywią i kwiaty i zioła, 
Prace jednakie, 
I skrzydła takie, 
A gdy dalej poszperamy, 
I żądła podobne mamy. 
Na to rozsądna pszczółka odpowie jej śmiale: 
„Wiele jest podobieństwa i różnicy wiele: 
Lecz skoro wszystko weźmiemy na szalę, 
Inna w nas natura wcale. 
Nie chce się sama chwalić, posłuchaj człowieka, 
On mnie uwielbia, na ciebie narzeka. 
Jednaką broń posiadamy. 
Ale jak jej używamy? 
Ty w niewinnem topisz łonie, 
Ja tylko własności bronię.” 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Stanisław Jachowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Pszczoła i osa · Okładka na podstawie: Bee Pink!, Holly Occhipinti@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Pszczoła i osa · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/pszczola-i-osa/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis