Loreva
Loreva

Utwór 24 z 25

Po zachodzie

Apolla wóz1 zapada 
Za gaju krąg zielony. 
Z dalekiej płynie strony 
Noc blada. 
Gwiazd drżących srebrne lica 
Zobaczysz znad przełęczy. 
Na strunie mej zadźwięczy 
Tęsknica. 
W upojną ciszę nocną 
Nieznane ujrzysz światy. 
— Jak mocno pachną kwiaty — 
Jak mocno! 
  1. Apolla wóz (mit. gr.) — słońce; Apollo, bóg piękna, opiekun sztuk, zsyłający natchnienie, przebywający stale na Parnasie w otoczeniu dziewięciu Muz, syn Zeusa i Leto, bliźniaczy brat Artemidy, patronował także jasnowidztwu, był opiekunem wyroczni, bogiem światła i słońca, nosił przydomek Febus, co z gr. (fojbos) oznacza „promienny” i bywał ze słońcem utożsamiany (choć bóstwem samego słońca był Helios). [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Safona

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Po zachodzie · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/safona-xxii-po-zachodzie/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Jan Pietrzycki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis