Utwór 43 z 118

Księgi

W pewnej bibliotece, gdzie była, nie pomnę,
Powadziły się1 księgi; a że niezbyt skromne,
Łajały się do woli różnymi języki.
Wchodzi bibliotekarz, pyta się kroniki2:
«Dlaczego takie wrzaski?» — «Dlatego się swarzem3,
Iżeś mnie śmiał położyć obok z kalendarzem4».
«Wszystko się tu porządnie — rzekł jej — posadziło:
On zmyśla to, co będzie, ty zmyślasz, co było».

powadzić się — pokłócić się. [przypis edytorski] ↩
kronika — gatunek historiograficzny uprawiany szeroko aż po wiek XVI, do którego myśl historyczna oświecenia odnosiła się krytycznie. [przypis redakcyjny] ↩
swarzem (daw. forma 2 os. lm) — swarzymy, kłócimy. [przypis edytorski] ↩
kalendarz — kalendarze XVIII-wieczne celowały m.in. w przepowiedniach pogody oraz wszelkich klęsk żywiołowych, wpływu ciał niebieskich na losy i zdrowie ludzi, wieściły różne nadzwyczajne przypadki; kalendarze były przedmiotem ostrej krytyki ludzi oświecenia. [przypis redakcyjny] ↩