Loreva

Zaloty

Póki córeczki opiewałem wdzięki:
Mamunia słucha, stryj czyta;
Lecz skorom westchnął do serca i ręki1:
Ja słucham, cały dom pyta.

Mama o wioskach i o duszach2 gada,
Pan stryj o rangach3, dochodach;
A pokojowa służącego bada,
O mych w kochaniu przygodach.

Mamo, stryjaszku! Jednę4 tylko duszę
I na Parnasie5 mam włości6;
Dochodów piórem dorabiać się muszę,
A ranga u potomności!...

Czym dawniej kochał? Ciekawość jałowa!
Czy kochać mogę? Dowiodę:
Porzuć lokaja, kotko pokojowa,
Pójdź w wieczór na mą gospodę...

skorom westchnął do (...) ręki — kiedy wspomniałem, że chcę się starać o rękę. [przypis edytorski] ↩
o wioskach i o duszach — w Rosji carskiej (w tym w zaborze rosyjskim) wielkość majątku szacowano wg ilości posiadanych wiosek i ich zaludnienia; liczba „dusz” w wiosce oznaczała ilość chłopów tę wioskę zamieszkujących. [przypis edytorski] ↩
ranga — tu: stanowisko w hierarchii urzędniczej. [przypis edytorski] ↩
jednę — dziś popr. forma B. lp: jedną. [przypis edytorski] ↩
Parnas (mit. gr.) — siedziba Muz, opiekunek różnych dziedzin sztuk. [przypis edytorski] ↩
włości — majątek ziemski. [przypis edytorski] ↩