Obsiadają nas lustra

OBSIADAJĄ NAS LUSTRA brzęczą coraz głośniej
gryzą a potem odlatują zanim
zmieszczę w nich wszystko: jak odbieram świat

i to jak jest mi odbierany: światło
naraz
i ścianę między mną a światłem

dzień biały stronę świata gdzie nikt jeszcze
nas nie napisał nawet rozdwojonym
językiem wiersza nawet słowem jednym

nie wyszeptanym jeszcze zbielałymi ustami
kartki w lustro co nas nie
do snu ułoży w ciasnych zdaniach miast

+++

odbicie od kafelków, ręce zaciśnięte
na bladym mydle, przecież trzeba naprzód

pod odpowiednim kątem widzenia, inaczej
wzrok na płask padnie na twarde tafle światła.

przymykam oczy. źle tak płynąć bez
okularów, tuż pod radioaktywną powierzchnią

dnia, ze zmąconym obrazem samego siebie: plamy
pocą się parą, żarówka promieniuje,

po twarzy spływa ciężka woda: ślad skoku
w lustro.

Źródło i licencja

Czarne kwiaty dla wszystkich · Paweł Kozioł

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Czarne kwiaty dla wszystkich · Okładka na podstawie: Puddle reflections, Julie Raccuglia@Flickr, CC BY-SA 2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Czarne kwiaty dla wszystkich · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/koziol-czarne-kwiaty-dla-wszystkich/

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.