Loreva
Loreva

Utwór 22 z 69

Protoplasta

Myśl moja, jak sprężyna, w przeszłość odskakuje 
I uderza w pierwotność wiecznej mojej duszy: 
Oto się mozół wieków w pył bezpłodny kruszy, 
Oto mi się Legenda wieków ukazuje! 
Powracam — tysiącolecia1 mijają w przelocie, 
Pędzę wstecz — tam — do ciebie, Protoplasto twórczy! 
Czas w burzę się rozognia w szalonym odwrocie 
I ścięgno napęczniałe w rzut, w wieki, się kurczy! 
Cisnąłem! — Grom! W kosmicznym, cyklopowym błysku 
Została groźna wizja, snów gniotący nawał: 
Oto pod gwiezdną nocą siedzę przy ognisku, 
Rwąc ostrymi zębami krwawy mięsa kawał.  
  1. tysiącolecia — dziś: tysiąclecia. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Julian Tuwim

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Czyhanie na Boga · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/tuwim-czyhanie-na-boga/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis