Loreva
Loreva

Utwór 3 z 25

rymy pobożne

smutku pora siwa 
porosła mieszkania sprzęty  
wiatr chmurzyska przywiał  
bladym odmętem  
okno szumiące krzaki 
kosaciec1 powiewa dłonią 
to ty dajesz znaki 
persefono2 
jutro czyha we wszystkim 
nim do niego zegary dotrą 
błyskawic jarzy się błyskiem 
widnokrąg 
koniec dnia ma oczy sarnie 
błyskawice chwytają za nóż 
nam i bitwom elementarnym 
na dwoje wróżący janus3 
błądząc miastem nad sobą się użal 
an ang ang 
katedr sennych dzwonienie 
łamie ulic promienie 
tak bym tę sprawę nazwał 
neonów konstelacje 
jak męki pańskiej stacje 
krwawią asfalt 
blask czerwona perła duża 
ang ang ang 
błądząc miastem nad sobą się użal 
tak by szepnąć mogła z mozaiki w bazylice 
roniąca perły eleusa4 
  1. kosaciec (bot.) — inaczej Irys. [przypis edytorski] ↩
  2. Persefona — w mit. gr. bogini Podziemia, córka Zeusa i Demeter, małżonka Hadesa. [przypis edytorski] ↩
  3. Janus — w mit. rzym. bóg wszystkich początków, drzwi, bram, mostów. [przypis edytorski] ↩
  4. Eleusa — rosyjskie Umilenie, typ w sztuce ikonograficznej przedstawiający Matkę Boską z Dzieciątkiem. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Józef Czechowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

nuta człowiecza (tomik) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/nuta-czlowiecza/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis