Loreva

Krzewom nad moją drogą

Krzewom nad moją drogą 
Opadły uschłe pączki, 
Dzieci czekać nie mogą, 
Za płotem skubią strączki. 
Jagody zielonkawe, 
Byle jak zrywane, 
Padają na murawę, 
Gniecione i deptane. 
Kasztany za sztachetą 
I bzy zakwitły już. 
Kryjesz się, o poeto, 
W cieniu czerwcowych burz. 
Ja również nie chcę ubogi 
Pozostać, wiążę się w liść. 
Na polach zwożą brogi1. 
Ku żniwom pora mi iść. 
Dygoce serce. Ale dłoń 
Widmowa sięga poprzez ganek, 
Czyli to śmierć uwieńcza skroń 
Przedwcześnie, zanim wzejdzie ranek 
Plonu, jak niecierpliwe dzieci? 
Nim owoc zgniotę w jęku warg? 
Zrywaj! Ma izba widna świeci. 
Łam strąki! Nie znam skarg. 
  1. bróg — duży stóg siana przykryty ruchomym dachem na słupach. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Otto zur Linde

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Krzewom nad moją drogą · Okładka na podstawie: fotologic@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Krzewom nad moją drogą · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/krzewom-nad-moja-droga/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Stefan Napierski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis