Loreva
Loreva

Turystka

Śród huku i świstu przy oknie zwieszona 
Młodziutka turystka przystaje, 
O szybę opiera swe wiotkie ramiona — 
Zaduma na czole, westchnienie śród łona 
A oczy — dwie głębie, dwa raje! 
«Ach, pani, mgła siwa widnokrąg powleka, 
Myśl płocha grę marzeń poczyna, 
Pogwarzmy! Bieg zbliża z człowiekiem człowieka... 
Daleko podążasz? Przybywasz z daleka? 
Gdzie kraj twój, ziomkowie1, rodzina? 
Mów, za czym przebiegasz świat z końca do końca 
Śród życia złudnego poranka? 
Gdzie matka została? Czy łza jej paląca 
Pieścideł fantazji dziewiczych nie zmąca? 
A najprzód — czy masz już kochanka...?» 
Śród huku i świstu w pędzącym wagonie 
O szyby śmiech dziki potrąca. 
Przede mną z mgły postać, purpurą twarz płonie, 
Namiętność z brwi strzela, faluje na łonie, 
A oczy — to czarne dwa słońca! 
Śród huku i świstu grzmią dołem koliska, 
Świat w mglistej roztapia się dali... 
Już oddech gorący w twarz powiał mi z bliska, 
Śród huku i świstu dłoń rękę mą ściska, 
Na ustach szał mowy się pali: 
«Daj ramię!... Ty pytasz gdzie matka, rodacy? 
Ty pytasz gdzie świta cel drogi? 
Poeto!... Leć ze mną, pomkniemy jak ptacy! 
W mej willi chleb z solą już czeka na tacy 
A rozkosz umai nam progi... 
W mej willi tam szumią pieniste puchary, 
Tajemną muzyką brzmią drzewa, 
Powoje oplotły wysmukłe filary — 
Na puchach kwiecistych pod cieniem kotary 
Sen-demon skrzydłami żar zwiewa... 
Codziennie tłum służby tka nowe mi szaty, 
Tłum wierny śród dymu i potu, 
Codziennie do uczty w wian splata mi kwiaty, 
Codziennie po skarby w podziemne mknie światy 
Śród dymu, śród młotów łoskotu... 
Daj rękę! Uśniemy w upojeń godzinie 
O jutra nie dbając zagadkę... 
Gdzie kraj mój? Tam kraj mój, gdzie złota nurt płynie — 
Rodzina? Ja wrogów mam tylko w rodzinie — 
A matka? Zabiłam swą matkę... 
Bo matką mi Przeszłość, i w trumnie już leży, 
A wieko naciska ma stopa! 
O jutro ja nie dbam! W dziś tylko się wierzy 
Na skrzydłach geniuszu, w żelaznej odzieży — 
Leć ze mną — — ja jestem Europa!...» 
  1. ziomek — rodak; osoba, która pochodzi z tego samego rejonu, kraju lub okolicy. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Andrzej Niemojewski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Turystka · Okładka na podstawie: Magdalena Roeseler, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Turystka · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/niemojewski-turystka/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis