Loreva

Łuk miłości

Czyli trwała, przez nas niezbudzona, 
Miłość nasza w nieprzespanym śnie? 
Trwożny byłem, ty onieśmielona, 
Błogo błądząc, dygocąc przez dnie. 
Wędrowały gwiazdy w strome noce 
Ku ściszonym górom obok nas. 
Wonie, świerszcze grające, owoce, 
Nad oczami spływający czas. 
Cóż milczącym wargi spoić wzbrania? 
Wieczność jedną wydzieliła z chwil. 
Przemieszały się w lęku wyznania, 
Przeszywane przez ptaszęcy tryl. 
Jak ugodzon1 śmiertelnie, za dłoń 
Pochwyciłem cię, ze szczęścia niemą —  
Zanim gwiazdy blednące twą skroń 
Uwieńczyły wraz z zbudzoną ziemią. 
  1. ugodzon — ugodzony, uderzony. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Rudolf G. Binding

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Łuk miłości · Okładka na podstawie: anieto2k@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Łuk miłości · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/luk-milosci/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Stefan Napierski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis