Loreva
Loreva

Utwór 8 z 22

nienazwane niejasne

smyczki ze struny na strunę 
karabiny z ramienia na ramię 
złotej firanki łunę 
uśmiech rozpruje 
choć tak smutna chorągiew na bramie  
chociaż kowal niósł podkowę w ogorzałej ręce 
niósł i grzmiało z głębi kuźni mimo pory wczesnej 
a tramwaje śpiewne kryły się czym prędzej 
za rogiem ulicy gdzie budynki rzeźni 
chmura szła i ciemny dym z komina statku 
tutaj na powiślu1 sam nie wiem co gra 
kozę prowadzili w starodrzewiu cień 
była pstra 
liryczne okno to i naprzeciw matko 
matko matko matko uśmiechać się chciej 
matko czy zgadujesz co wyrażam nawet 
łzy gniewu a nieraz pieką gdy nie zasnę 
chyba że ty także ulatywać umiesz 
słupem wichru wierszem w górę nad warszawę 
w to co jak północ niejasne 
  1. Powiśle — umiejscowiony nad Wisłą rejon Warszawy, część dzielnicy Śródmieście. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Józef Czechowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Nic więcej (tomik) · Okładka na podstawie: Colors, XoMEoX@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Nic więcej (tomik) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/nic-wiecej/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis