Utwór 16 z 24

[W głąb podwórza świt przenika sennie...]

W głąb podwórza świt przenika sennie,
Słychać bicie dwóch sprzecznych zegarów.
Na śmietniku skrzy się drogocennie
Potłuczonych resztka okularów.

Kiedy z rynny jaskółka wylata1,
Mur w ślad za nią zda się rość2 w obłoki!
Pod akacją już obce dla świata
Leżą szczura rozczochrane zwłoki.

Dłoń dziewczęca z przeciwka dla psoty
Szkłem na ścian mych kwiaciate3 obicie
Rzuca żywe, słoneczne pełgoty4,
Którym lubię się przyglądać skrycie.

wylatać (rzad.) — wylatywać. [przypis edytorski] ↩
rość (daw.) — rosnąć. [przypis edytorski] ↩
kwiaciaty — kwiecisty. [przypis edytorski] ↩
pełgota — słaby, niekiedy gasnący blask. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Bolesław Leśmian

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

[W głąb podwórza świt przenika sennie...] · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lesmian-w-glab-podworza-swit-przenika-sennie/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.