Loreva
Loreva

Rozdział 47 z 48

XIX

Kiedy tak dumał, rumaki jak z procy 
Leciały pędem na dworku zwaliska. 
Oś czterokonnéj wspaniałej karocy 
Pod Stare Wrota z mozołem się wciska. 
(A wrota wąskie: bo tędy od wieka 
Szedł prosty wózek lub wjeżdżał gość konny, 
Bo wiedział starzec, że się nie doczeka, 
Iż go odwiedzi urzędnik koronny, 
I nie dla karet szerokiej postaci 
Budował wrota — lecz dla szlachty braci). 
Za ciasno było synowskiéj kolebce, 
Uwięzły konie, woźnica je plaży. 
Szeliga zadrżał — pobledniał na twarzy, 
Coś niedobrego przeczucie mu szepce. 
Konie zarwały, oś o słupy grzmoce, 
Spróchniałe słupy pękły od zamachu — 
I cały ciężar dębowego dachu 
Z głuchym łoskotem pada na karocę. 
Przegniła słoma i krokwi gromada 
Całkiem przykryły woźnicę i pana, — 
Trzaska się w szczęty karoca złamana, 
I cug rumaków na kolana pada; 
Na koniec targnął i odrzucił w stronę 
Dwa trupy ludzkie na miazgę stłuczone... 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Władysław Syrokomla

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Stare wrota · Okładka na podstawie: Luz Adriana Villa A.@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Stare wrota · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-stare-wrota/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis