Loreva

Nocą

Coś bez twarzy i na wznak śpi w gwiazdach niezłomnie, 
Śpi i nie chce się zbudzić w tych skier zawierusze. 
Mieszkasz w domu nad rzeką i trwożysz się o mnie. 
Przyjdę jutro na pewno! Dziś smucić się muszę. 
Spieszy w zaświat na żebry cień brzozy sierocy. 
Krzyż chce w przepaść się rzucić z pagórka nad drogą! 
Wszyscy naraz bogowie wymarli tej nocy, 
I odtąd już się nie mam pomodlić do kogo!  
Nie zaufam bezmiarom! Nie załkam w noc ciemną! 
Rąk nie wzniosę ku niebu po modlitwy zgonie! 
A ty za mnie w tej chwili wyciągasz swe dłonie, 
Choć wiesz, że, prócz tych dłoni, nic nie ma nade mną! 
Jest tylko ta próżnica, w którą czar przelewa 
Słońce, ażeby spełnić mgieł wolę daleką... 
Ta próżnica — te kwiaty — motyle i drzewa, — 
Drzewa — kwiaty — motyle — i ten dom nad rzeką... 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Bolesław Leśmian

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Powieść o rozumnej dziewczynie (cykl) · Okładka na podstawie: USA > Texas > Austin, antifluor@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Powieść o rozumnej dziewczynie (cykl) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/napoj-cienisty-powiesc-o-rozumnej-dziewczynie-cykl/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis