Loreva
Loreva

Utwór 49 z 58

Pani Michałowska

Pani Michałowska umarła we wtorek. 
Nad ranem znaleźli trupa, nad ranem.  
Jej pończocha wisiała za oknem, podarta 
i zacerowana, i znowu podarta — wzory 
skłębionych myśli odciśnięte w powietrzu.  
Kiedy ją wynosili, pies zawył i kawa 
wylała się na obrus. Z okrutnej sierści 
jest ten świat utkany. Taka myśl krążyła 
jak mucha nad kanapką, w czaszce pustej, 
białej, przesiąkniętej pleśnią.  
Potem prześcieradło wdarło się na pierwszy plan. 
Zagrało scenę z wiatrem, sznurkiem, z upadkiem 
na ziemię. Już wieczorem było szmatą 
i następnego ranka nie istniało.  
Rozdzielone na włókna, 
przyczepione do drutów, do drzew, 
których gałęzie sięgają aż tu, wysoko, 
do pokoju, gdzie ona umarła, we wtorek, 
nad ranem, podobno przed czwartą.  
Źródło i licencja

Pani Michałowska · Edward Pasewicz

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Pani Michałowska · Okładka na podstawie: Jim Pennucci@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Pani Michałowska · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/pasewicz-dolina-wilda-pani-michalowska/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis