Loreva
Loreva

Utwór 2 z 8

Coś

a więc opowiadamy ciągle te same historie 
coś się kończy zaczyna coś płonie 
coś nas ku sobie popycha każe śpiewać 
kreślić znaki na skórze  
coś, co na mnie patrzy z niejednego płótna 
dłonie tej kobiety czemu taka czułość 
kimkolwiek była umarła 
a po niej malarz J. C. Dahl (1788–1857) 
sto pięćdziesiąt jeden lat temu  
albo to dziecko z Nieba nad Berlinem 
nie znam płci 
w czarno-białym beciku  
maluję rzęsy 
zdejmuję ubranie 
obejmuję plecy mężczyzny 
kolekcjonuję wizerunki aniołów 
i linijki z wierszy o miłości lub śmierci 
szukam ludzi, którzy umieją rozmawiać z jeżami  
nastąpił tu wielki wybuch 
wszystko porozrzucane 
nic tylko zbierać żywe owoce tej wojny 
nic tylko zbierać martwe owoce tej wojny  
a więc opowiadamy ciągle te same historie 
coś się kończy zaczyna coś płonie 
coś nas ku sobie popycha, każe śpiewać 
coś zsyła nam błogosławieństwo łez  
Źródło i licencja

Coś · Julia Fiedorczuk

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Coś · Okładka na podstawie: Meraj Chhaya@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Coś · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/fiedorczuk-cos/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis