Loreva
Loreva

Utwór 4 z 30

***

życie, epopeja rozkładu ciała! 
już myślałbyś, że wszystko wskakuje 
na wspaniałe tory, a tu — w lustrze 
wyszczerza się drugi podbródek. ojciec 
twierdzi, że koło trzydziestki powinienem 
przestać pisać, inaczej stanę się 
„takim dupkiem jak Herbert”. ale jak nie 
tworzyć urojonych piękności, kiedy każdym 
nerwem czujesz flaczenie tej podstawowej. 
dwadzieścia pięć przesikanych, przesmarkanych 
i cielęcych lat jako preludium, przez 
kontrast podkreślające to co dzieje się 
potem, a mowa dopiero o stadium rozkładu 
cynicznie nazywanym „wiekiem dojrzałym”! 
nie wyobrażam sobie żeby ktoś był w stanie 
wyobrazić sobie starość, zanim tam się nie 
znajdzie, unieruchomiony za stołem, krzyczący 
„kelner! ja tego nie zamawiałem!” 
  1. *** — w spisie treści wiersz figuruje jako życie, epopeja!; na stronie utworu tytuł się nie pojawia. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

* · Miłosz Biedrzycki

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

* · Okładka na podstawie: Dennis Wong@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

* · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/biedrzycki/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis