Loreva
Loreva

Utwór 7 z 8

Szlakiem symplońskiej drogi

I

Szlakiem symplońskiej1 drogi, 
po żwirów siwej wstędze, 
Snującej się krawędzią 
przepastnych, stromych ścian, 
Płomienny rozlew słońca 
w łyskliwej swej potędze 
Pod stopy się nam ściele, 
jak dywan, srebrem tkań. 
Nad nami Mont’ Leone, 
w iskrzystą strojny przędzę, 
Majestatycznie władnie, 
niby cesarski pan, 
Co imię swe na wieki 
zapisał w bytów księdze, 
Opancerzony grozą, 
blaskami chwały zlan. 
Jest–li w nim ludzkie życie, 
w tym dumnym Mont’ Leone, 
Zaklęte czarów mocą 
w rozsiadły kolos skał, 
Że tak spogląda na nas, 
jakby nas przygnieść chciał? 
Jest–li w nim ludzkie życie, 
że tak w wędrowców stronę 
Szle po wierzchołkach lasów 
dreszcz wlewający szum, 
Jak echo zbrojnych dum? 
  1. symplońska — właśc. Simplońskiej, od: Simplon nazwy przełęczy w Alpach szwajcarskich. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jan Kasprowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Z Alp · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/z-wichrow-i-hal-z-alp/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis