wiersz o końcu lata

Mieszka obok ciebie
nie musisz iść na nią do kina.

Raz się zachowuje jak banda, a raz
ociąga jak dziecko posłane do łóżka.

Miałeś z nią twardy romans
jak głosi notesik. Wcześniej

nazywałeś kobiety „historiami”,
teraz chcesz mieć ją pod ręką.

Odkąd wiesz, że smakuje
słoną wodą z Palaikastro, krwią

z wargi rozbitej na szlaku
czarnym nad rzeką Obrą

w pobliżu Empiku.
Czasem chciałbyś ją podpiąć do prądu

pobujać na chama lub zamknąć w kołysce
rdzy, zakleić ją cieniem do powiek,

odmówić rui i kazać podziwiać
jak idziesz na całość z jej szminką.

I nigdy tak całkiem nie wiesz, czy się
tym razem nad wami zlituje kultura

czy geografia. A może ten łzawy anioł
co tam przychodzi nocami i pyta: już?

Źródło i licencja

wiersz o końcu lata · Agnieszka Wolny-Hamkało

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

wiersz o końcu lata · Okładka na podstawie: Yevgeniy Shpika@Flickr, CC BY 2.0

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

wiersz o końcu lata · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wolny-hamkalo-wiersz-o-koncu-lata/

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.