Utwór 57 z 158

Teatrzyk „Zielona Gęś” ma zaszczyt przedstawić

Koncert w Częstochowie

Dramatis personae:

FRYDERYK UCHO – miejscowy Chopin
IRENEUSZ INDYJSKI – miejscowy Mickiewicz
LOLITTA NIEMOGE – miejscowa Hermenegilda
DOLLY SISTERS
TRIO BALZAKAS
oraz
WACŁAW ZAGAJEWICZ – specjalista od zagajeń
i nadto
CHÓR PROWINCJONALNYCH URAZOWICZÓW

GONG

Bbbum!

WACŁAW ZAGAJEWICZ

Więc zaczynamy, w ramach koncertów, nasz koncert, czyli szereg występów gimnastyczno-muzykalno-wokalnych, przy współudziale orkiestry, czyli zespołu instrumentów dętych, rżniętych i szczypanych.

wypija całą wodę z karafki i dostaje rozstroju żołądka, ale opanowuje te rzeczy siłą woli

ORKIESTRA

Zapomnisz –

albo może nie zapomnisz –

zapomnisz –

ale wtedy także ja –

zapomnę –

albo może nie zapomnę –

zapomnę –

chociaż to i owo łka...

ZAGAJEWICZ

W dalszym ciągu – kolega Ucho, z powodu zepsucia się fortepianu, wykona na skrzypcach Trojmeraj oraz Polonez Ogińskiego1.

UCHO

Ta ra ra ra ra ra raaaaa itd.

ZAGAJEWICZ

Proszę państwa – są chwile w życiu człowieka, kiedy nasza psyche2 cierpi i smutek przepływa przez mentalność. Ale wtedy jak z blicza strzeli przychodzi nagle, po prostu nie wiadomo skąd, radosna wiadomość i nasza psyche rozprostowuje skrzydełka i te rzeczy; i właśnie, proszę państwa, przed chwileczką otrzymaliśmy taką radosną wieść, że fortepian został naprawiony, i kolega Fryderyk Ucho, wprost tautologicznie skrzywdzony na festiwalu chopinowskim wykona pieśń.

UCHO

skromnie

Muzyka własna. Słowa szwagra.

gra rękami, pedałuje nogą i śpiewa basem

Mam serce i nogę.
W sercu smutki i sny.
Nogą pedał naciskać mogę.
Moje serce nacisnęłaś ty-y-y.

Oklaski.

W. ZAGAJEWICZ

Jako następny punkt programu – chociaż należałoby właściwie powiedzieć: jako następny wykrzyknik programu (ha-ha!) – wystąpi ozdoba naszego miasta, młody poeta p. Ireneusz Indyjski, całkowicie przemilczany przez prasę warszawską (te-e-e-ek), i odczyta utwór własny Jesień. Orkiestra – tusz. Reflektor – faksjoné!

IRENEUSZ INDYJSKI

spocony czterdziestolatek wychodzi przez ramę i natychmiast struga zielonego światła przemalowuje go nie do poznania

GŁOS Z PUBLICZNOŚCI

To nie jest Indyjski. To kant. Co oni z niego zrobili! I tak dalej!

INNY GŁOS Z PUBLICZNOŚCI

Puśćcie mnie! Ja jestem jego matką!! Et cetera!!!

IRENEUSZ INDYJSKI

Jesień...

stwierdza z nienawiścią, że Zagajewicz wypił całą wodę z karafki

Jesień...

ucisza orkiestrę

Jesień:

Mgła płynie wśród zalesień.
Samotny baran beczy.

PUBLICZNOŚĆ

podchwytuje popularną strofę

Jesień. De facto jesień...
Hej jesień...

IRENEUSZ INDYJSKI

rozkładając ręce

I te rzeczy.

PUBLICZNOŚĆ

wyprzęga konie z karety Indyjskiego i wynosi go na rękach, co automatycznie skraca koncert o 45 minut

WACŁAW ZAGAJEWICZ

Ja wiem, że ja państwa nudzę. Ale (ach!) takie jest moje życie. Śmiej się, pajacu.

bije się po głowie pustą karafką, co Publiczność, nie rozumiejąca Sztuki, przyjmuje za numer programu. Zagajewicz bisuje kilkakrotnie, aż pęka karafka i następuje wszechświatowa konsternacja

ORKIESTRA

Ostatni promień szczęścia zgasł.
Już widzę cię ostatni raz.
Pod twym balkonem stoję niemy.
Wichurą dmie. Opada rtęć.
Niezgorszy byłby ze mnie zięć.
Niestety. Zwiędły chryzante-e-emy...

ZAGAJEWICZ

zabandażowany; zapowiada z kanapy Louis XVI3

Na wyspie Madagaskar...

LISTONOSZ

jako postać epizodyczna; wąsy a la Jan III Sobieski; muzykalność; eteryczność i te rzeczy

Depesza.

ZAGAJEWICZ

otwiera depeszę i spada z kanapy

ORKIESTRA

V Symfonia Ludwika van Beethovena

ZAGAJEWICZ

z nosem w podłodze

Tak jak przewidywałem...

GŁOS Z PUBLICZNOŚCI

Głośniej!

ZAGAJEWICZ

Głośniej nie mogę. Och! Mogę ciszej. Mogę ew. wierszem. I to tylko z asonansami4:

To dla mnie rzeczy oczywiste,
że wkradł się intrygi skorpion,
bo: Trio Balzakas i Dolly Sisters,
i Lolitta Niemogę – nie wystąpią.

(pauza; proza; resztką sił)

I w ten sposób odpadają, niestety, dwa żywe obrazy historyczne: Umierający marynarz zamordowany i Dziewczyna w biust rażona piorunem

PUBLICZNOŚĆ

w związku z rozczarowaniem i właścicielością rozszarpuje na kawałki miedziany syfon z wodą sodową; gwizdy

CHÓR PROWINCJONALNYCH URAZOWICZÓW

Hej, sowy, puchacze, kruki!
Znowu z nas zrobili turka.
Szarpajmy syfon na sztuki,
niechaj naga sterczy rurka.

Kurtyna

P.S. Komentarz Prof. Bączyńskiego do powyższej „Zielonej Gęsi”.

To jasne, jak śnieg zimowy,
to proste! Nikt nie zaprzeczy:
kruki, puchacze, sowy
rurka, syfon i te rzeczy.

Prof. Bączyński

1950

Ogiński, Michał (1765–1833) — polski kompozytor oraz teoretyk muzyki, [przypis edytorski] ↩
psyche (gr.) — dusza, psychika. [przypis edytorski] ↩
kanapa w stylu Ludwika XVI — rodzaj kanapy na nóżkach [przypis edytorski] ↩
asonans — powtórzenie jednakowych samogłosek w wyrazach zajmujących ustaloną pozycję w obrębie wersu (w poezji) lub zdania. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Konstanty Ildefons Gałczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Koncert w Częstochowie · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/galczynski-koncert-w-czestochowie/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.