Loreva
Loreva

Utwór 14 z 41

Pieśń czternasta. Urania in ferno

W krzakach wysterylizowanych, w chowanego 
próbuję się znaleźć, nikt mnie nie szuka tutaj 
Trwam jako niezbity dowód w postępowaniu 
Jakieś resztki uczty zalegają we mnie 
Nastawiona na temperaturę 250 stopni 
jestem zakalcem zapadniętym ciągle 
nie ma żadnej szyby, żeby mi się przyglądać 
Pieczona w formie chwytającej mój kształt 
dziury we mnie pęcznieją po kulach dawnych 
tkwią jak rodzynki i rozsadzają mnie 
Ich rozgrzane wątroby eksplodują we mnie 
Wewnątrz mnie jakieś obecności obce 
drażnią mój głód i rozpacz, i zapadanie 
Czy wielcy bogowie tak muszą kończyć 
w okowach własnych, stalowych ramion? 
Moje kipiące istnienie do nieskończoności 
ciągle jest kadrowane do punktu gęstego 
Formy wykute własnoręcznie w ogniu 
w ogniu wulkanu, w śmierci, w płaczu 
dzięki temu są niezniszczalne z gwarancją 
Zgniłe kawałki ciast, rozrzucone mięso 
Wszystko mrok, nie ma żadnych świateł 
Nie ma świateł do ostatniego występu 
słynnej Uranii o głosie nieludzkim 
Wszelkie me wydostawanie się z formy 
wszelkie me wydostawanie się ze słowa 
jest odcinane za pomocą noży japońskich 
przez te śpiewające przy pobliskim ognisku 
Z dziwnymi uśmiechami już nadchodzą  
nadchodzące śpiewają
jesteśmy raczej martwymi naturami 
ustawimy cię i wszystko, co się spełniło 
w różnych konfiguracjach kompozycje 
ograniczony jest ten zestaw rekwizytów 
czesać ich ostry kształt swym wzrokiem 
możesz obserwować dotkliwiej ich detale 
tylko pomagamy, komponujemy wytwornie 
w detalach znajdziesz wszystko, co znasz 
czerstwe kawałki ciast, rozrzucone mięso 
to pożera mrok i nie ma rzeźnych już świateł 
rzeźnia nie jest w modzie, raczej tu nie pasuje 
widzimy raczej szarą tkaninę podwieszoną 
w końcach szarpaną z bolesnymi frędzlami 
a wśród niej takie kęsy zgniłe jak pamiątki 
rozrywające jej jednostajnie potępiony koloryt 
na scenie dla ciebie ustawimy scenografię 
nasza siostro uwięziona przez siebie w nas 
a my jesteśmy raczej martwymi naturami 
z uśmiechami szerszymi niż cokolwiek 
z uśmiechami dekorującymi wnętrza 
zapomnianych ruin 
Źródło i licencja

Piekło · Bianka Rolando

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Piekło · Okładka na podstawie: steve p2008@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Piekło · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolando-biala-ksiazka-pieklo/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis