Utwór 7 z 11

[Wyszło z boru ślepawe, zjesieniałe zmrocze..]

Wyszło z boru ślepawe, zjesieniałe zmrocze1,
Spłodzone samo przez się w sennej bezzadumie.
Nieoswojone z niebem patrzy w podobłocze2
I węszy świat, którego nie zna, nie rozumie.

Swym cielskiem kostropatym3 kąpie się w kałuży,
Co nęci, jak ożywczych jadów pełna misa,
Czołgliwymi4 mackami krew z kwiatów wysysa
I ciekliną5 swych mętów po ziemi się smuży6.

Zwierzę, co trwać nie zdoła zbyt długo na świecie,
Bo wszystko wokół tchnieniem zatruwa i gasi,
Lecz gdy ty białą dłonią głaszczesz je po grzbiecie,
Ono, mrucząc, do stóp twych korzy się i łasi.

zmrocze (rzad.) — mrok, mroczne miejsce. [przypis edytorski] ↩
podobłocze (daw.) — przestworza, obszar podniebny. [przypis edytorski] ↩
kostropaty — szorstki, obfity w nierówności. [przypis edytorski] ↩
czołgliwy — pełzający, czołgający się. [przypis edytorski] ↩
cieklina — odnoga. [przypis edytorski] ↩
smużyć się — zostawiać za sobą smugę. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Bolesław Leśmian

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

[Wyszło z boru ślepawe, zjesieniałe zmrocze...] · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/laka-w-malinowym-chrosniaku-wyszlo-z-boru/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.